Matthijs van Kempen

Beelden in staal en steen

Profiel

Matthijs van Kempen (1969) besloot op 46-jarige leeftijd te streven naar het full-time maken van beeldend werk.

Als je Matthijs dertig jaar eerder had gevraagd wat hij later wilde worden, zou hij ‘timmerman’ hebben geantwoord.
Dingen maken zat er al vroeg in. Matthijs maakte een fort in de achtertuin, compleet met boomhut, zoeklicht en wachttorens. In zijn studententijd maakte hij een kamervullend bedmeubel naar eigen ontwerp van hout, koperbuis en acrylglas.

Het verkennen van kunst gebeurde niet doelbewust, maar eclectisch en en-passant. Matthijs ontwikkelde een voorliefde voor design (Jugendstil, Keith Haring, Alessi), strips (Don Lawrence, Hermann, Grzegorz Rosiński), architectuur (Rietveld, Hundertwasser, Gaudí, Frank LLoyd Wright) en kunst (Afrikaanse kunst, Dalí, Escher, Tinguely)

In 2003 maakte Matthijs een eerste beeld van speksteen bij de Volksuniversiteit in Amsterdam. Sindsdien volgde hij cursussen beeldhouwen bij Leontine Sies en Marco Goldenbeld, waar hij leerde werken met klei, was, cement, steen en staal.

Het scheppingsproces van een werk blijft Matthijs verbazen: De inspiratie voor een voorwerp is er meestal snel. Het is ongrijpbaar en fascinerend hoe dat gaat. In een toestand, die nog het beste als een wakende droom omschreven kan worden, komen er snel meerdere alternatieve modellen op tafel. Matthijs zoekt naar spanning en beweging in het werk, kiest voor één model en gaat dan over in de maakfase. Zijn docenten hebben hem geleerd vaart te minderen, maar desondanks komt het voor dat Matthijs de hele inspiratiefase in één avond afrondt.

De relatie tussen natuur en techniek heeft Matthijs’ bijzondere interesse. Dit levert samensmeltingen op van natuurlijke vormen in een hard, technisch materiaal als roestvrij staal.

In de toekomst wil Matthijs zich richten op ‘publieksonvriendelijke kunst‘, met als ultiem doel: beelden die mensen bang maken.

Uiteraard krijgt een werk in opdracht een geheel ander karakter.